Burakkızıl
Kitapkurdu
Dostoyevski’nin belki de içinde en fazla ironi barındıran romanı. Her zamanki gibi yoğun düşünsel unsurlar, dönemin Rusya’sında yaşanan çalkantılar romanda kendine yer buluyor. Diğer romanlarından farklı olarak biraz daha rahatlamış, iç dünyasıyla hesaplaşmış ve yaşamın sırrına yaklaşmış gibi anlatıyor bunları Dostoyevski. Bu alaycı anlatım bundan kaynaklanıyor olabilir. Dostoyevski’yi standart klasik bir yazar, onun romanlarını da standart klasik romanlar olarak değerlendiremeyiz. Sanki 1970’lerde hatta 2000’lerde yaşamış bir yazar gibi Dostoyevski. Tüm romanları okunmalı bu büyük dehanın.