eymen_deniz
Zarifçe söylemlerin zemini, kelimelerin adeta bir gizli dizilimin öğeleriymiş gibi, büyük bir birikmenin haklı kudretiyle şiirde ki hükümranlığını ilân ediyor... Belki de şair olmanın ilk şartı, kendi lisanını, hezeyan ve coşku atfosferini ziyana uğratmadan taşıyabilmek... Zarifoğlunun şiirine, yalnız başka bir şiirini emsâl gösterebilirsiniz... O'nu yalnız O'nun cümleleriyle anlayabilirsiniz...Hassasiyetle kurduğu ûslup divanında, benzeşimler bilinmeyen diyarlardan, himmet kezbeder. Satırların içlerinde, ulema meclisleri kurulur, keramet kâtipleri yükselen alınlara tevazunun kıssasını nakşeder...