Gümüş Beyazı Karavan

Hıfsullah Altaçlı

29.07.2009

Elçin’in bu eserini severek bir çırpıda okudum. Tanıdık karakterler. Sade ve güzel bir anlatım. “Yüz yaşında bir ihtiyar varmış. Bir gün bu ihtiyar ormandan bir bağ odun getiriyormuş. Yükü öylesine ağırmış ki neredeyse ihtiyarın belini kıracakmış. Sırtındaki yük ihtiyarı öylesine perişan etmiş ki adam, odunları yere bırakıp Azrail’e seslenmiş, zaten yüz sene yaşamıştı bu yeryüzünde, yeterdi artık, Azrail gelse de canını alsa diye düşünmüş.
— Azrail! Ey Azrail!
Aniden Azrail ihtiyarın önünde peydahlanmış:
— Noldu? Beni ne diye çağırdın?
Yüz yaşındaki ihtiyar Azrail’i görünce ölümden korkup şöyle demiş:
— Yardım et de şu odunları sırtıma alayım diye çağırdım...” (s. 135) Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş