colikly08
İngiliz Edebiyatı öğretmeni Rachita, yüzüne dökülen asit yüzünden kendini çocukluğunun geçtiği Himayalardaki eve hapseder. Bu ev onun sığınağı olur, zamanla kendini eve ait evide kendine ait olarak görmeye başlar. Bu durum öyle bir hale gelirki evde daha önce yaşamış insanların ruhlarınıda görmeye başlar. Yazar romanda kendisininde belirttiği gibi ağdalı ve uzun cümleler kurmuş. Bu bazen kitabı edebi bir eser, bazen de kafa karışıklığı yaratan bir cümleler topluluğu yapmış. Bazı kelime oyunları yada tasvirler harikaydı ama kitap bazıları için sıkıcı gelebilir.