tutadidi
Tembel bir adam Oblomov hiç bir iş için çaba harcamıyor, çaba göstermenin boş bir eylem olduğunu ve gereksiz olduğuna inanıyor, bir ara aşık olduğunda acaba yanlış mı düşnüyorum diyerek bir toparlanma dönemi yaşasada sonunda bunun da aynı şekilde gereksiz ve boş olduğuna hükmedip eski haline dönüyor. Okuyan herkesin kendinden bir parça bulacağı ve biraz da bu benzerlik ürkeceği bir adam aynı zamanda