Hıfsullah Altaçlı
Kaşif
“Yas Ayini” kitabıyla tanıdığım yazar, “Bir gök taşı gibi düştüm dünyanın orta yerine. İlkbahar geldi de neye yaradı? Gönüller yine kırgın, yürekler yine ateş içinde. Ağaçlar yeşerirken, hayat sararıyor. Sevgisiz, hesapsız, vefasız... Şiir yalan. Şair de yalancı. Çiçek solmaya mahkûm, insan ölmeye...” diyor. "Ufkun Kızıllığına Kapılıp Gittin" Hikâyesinde. “Okul” hikâyesi çok güzel.