Hıfsullah Altaçlı
Kaşif
Cihan Aktaş, hikâyeye fazla zaman ayıran bir okur olarak takip ettiğim ve hiçbir kitabını okumakla pişman olmadığım nadir hikâyecilerden. “Alnındaki Işığın”, “Boşluk”, “Fırat’a Giden Ömür” zikredilmesi gereken hikâyeler. Toplumdaki değişimlerin, dönüşümlerin anlatıldığı "Alnındaki Işığın" hikâyesi çok etkileyici.
“Bir yıl sonra serbest kalacaktı. Bunu ona yazdım, dışarısı bıraktığı gibi değildi. Bir profesyonelleşmedir sürüp gidiyordu. Şirketleşen, kravatla dolaşan radikaller. Fatih Camii avlusunda bayrak yakan mücahitlerin çoğu ortalıkta gözükmüyordu. En muhalif aydınlar bile partiye sıcak bakıyordu bugünlerde. Tarifeli, sınıflı, paralı, profesyonel hizmetkârlar ve faaliyetçiler devri başlamıştı. Fanatikliğin, kişinin bireyselliğini ve düşünme gücünü, bir de güzelliği görme yeteneğini öldürdüğünü o da düşünmeliydi.” (s. 49)