pelin bilgin
sürekli sevişmekten bahsedilen bir roman. bu romanın bana edebi anlamda bir şey kattığını düşünmüyorum. son sayfalara doğru çok sıkıldım. baş karakter Hüma gereksiz melankolik ve sulugözlü bence, ben her şeyde gözünün sulanmasından da sıkıldım. bir süre sonra evet sevişiyorlar ve evet gene ağlıyor moduna girdim. auroranın incilerini okumayı düşünmüyorum.