yesevihan
Kitapkurdu
13. yüzyılın şartlarındaki iletişim ortamı düşünülürse olağanüstü bir yazışmayı yansıtan bir eser. Sadreddin Konevi ile Nasrüddin Tusi arasında gidip gelen saygı ve muhabbet dolu satırlar, içeriğinin ötesinde bir anlam ifade ediyor.

Sadreddin Konevi'nin Tusi'ye sorduğu tasavvufi incelikler ile ilgili sorulara Tusi'nin gönderdiği cevablar tatminkar değil. Sadreddin Konevi'nin sorduğu sorulara bakıldığında o yüzyıl İslam uleması arasında ruh-beden ilişkisi, ruhun bedenden bağımsız olarak manevi bir yükselişe ulaşıp ulaşamayacağı, ölüm esnasında ortaya çıkan durum gibi bugün de son söz söylenmemiş konulara değinildiği görülüyor. Benim için kitabın en ilginç yönü bu oldu.