Öyküye Ağıt

Hıfsullah Altaçlı

01.09.2009

“Bir zamanlar toprak hakiki topraktı. Yeryüzü saf ve masum. Hiçbir şey, kirlenmemişti. Güneş ışınlarını hiçbir toz zerresine çarpmadan gönderiyordu yeryüzüne. Yağmur, yağarken şarkılar söylüyordu. Bulutlar, yerle kavuşmak için sabırsız... Gece ve gündüz, yaz ve kış, ak ve kara birbiriyle barışık... Kuzu kurda, buzul güneşe, yıldızlar karanlığa alışık... Fakat evren bir tek yüreğe, tek bir nefese hasret...
Ve insanla başladı iyiliğin ve kötülüğün serüveni...” "Kuleler ve Mezarlıklar" öyküsünden (s. 94)
Yazarın akıcı dil ve üslubu ile sıkılmadan okunan öyküler. “Deniz ve Martılar Kadar”, “Güvercinler”, “Tatile Çıkalım mı?”, “Oğlum Kırmızı Balonları Severdi”, “Peruğuma Örgü de Öreyim mi Hocam!”, “13:15 Vapuruna Yetişebiliriz”, “Veda” öykülerini severek okudum. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş