asirakgul
Kitapkurdu
Dikenler güller gibi kokar mı hiç?...Evlatlarını gayesiz yetiştiren babalar,hatalarını yeni anlıyorlardı...Gül diye dikene sürtülen burunlar,can acısıyla irkilince,koku yerine acı,renk yerine kan buluyorlardı.Gaflet uykusundan sıyrılmaya çalışanlar,gül bahçelerinin tarumar edildiğini anlayabildi...Şimdi o muhteşem bahçelerde hareli güller vardı.Kendilerine saplam teslim edilen cemiyet,nemelazımcılık felsefesi yüzünden sarsılmış,dünya idaresi maslahatçı,gayesiz,şuursuz insanların ellerine terk edilmişti.Artık ayakların baş,Başların ayak olduğu zamanlarda yaşıyorduk.
Üstad Ahmet hocamızın tadına doyulmayacak eserini sizlerede tavsiye ederim...