KY-3186600
Çocuk da olsa insanın kendini bildiği andan itibaren çoğu şeyi hatırladığının bir örneği bu kitap. Babası ve abisinin okuduğu kitabın yazara emanet edilişi, hal diliyle öğretileri olan babanın çocukları için en iyisini temin etme çabası, bu metni yıllar sonra yazarken olayları yaşadığı andan daha çok ağladığını dillendiririşindeki samimiyetiyle yıllardır eski-yeni tartışmasında eskiyi savunuşuyla tanıdığımız Muallim Naci'nin tam olarak anlaşılmadığını gördüğümden midir bu hüzün? Çocukluktan çok yetişkinlikte okunmalı diye düşünüyorum. Ölüm teması yüzeydedir.