H.Seyit
Y.Kadri Karaosmanoğlu’nun birçok kitabını okudum ve buna dayanarak diyebilirim ki en doruk eseridir. Kurtuluş mücadelesinde bir kolunu kaybettiği için mücadeleyi yarıda bırakmak zorunda kalan bir aydının, kendini evine dönemeyecek kadar aciz buluşu ve Anadolu’nun bir köyüne yerleşmesi, hiç alışık olmadığı bu yöre insanı ile olan fikri,hissi mücadelesi ele alınmış. Bu romanda, dönemin diğer eserlerinde de sıklıkla işlenen aydın-halk çatışması ele alınmış; fakat bu eserde diğerlerinden (halkın durumundan halkı suçlayan eserlerden) farklı olarak bir aydının kendini sorgulayışı iç monologlarla işlenmiş. Çok etkileyici bu başyapıtın bir de Türk sinemasına uyarlandığını aktarmakta yarar var sanırım.