PATANİ
Kitaptaki en sevdiğim bölümler doktorla İvan’ın konuşmaları oldu. İvan’ın bazı sözlerinde, kendimi buldum. Özellikle "Doya doya, delicesine yaşamak istiyorum ben!" diye haykırması bana İvan ile benim ortak bir yönümüz olduğunu düşündürttü. İvan bir akıl hastanesinde bir mahkûm gibiydi, ben ise kendi yaşamımda hiçbir şey yapamayan özgür bir mahkûm. Tüm bunlardan sonra tekrar belirtmeliyim ki bu kitap gerçekten iyi ki okudum dediğim kitaplardan biri oldu benim için. Eserle tanışmamı sağladığınız için sizlere teşekkürlerimi sunuyorum :