betuuul
Kaşif
Rasim Özdenören'in denemelerine daha fazla aşina biri olarak roman üslubunu farklı bulduğumu ifade etmeliyim. Eseri yarısından sonra daha iyi anladım ve yitirilmesinden yakınılan ince hassasiyetlerin, bugün, geldiğimiz noktada nasıl da içimize sirayet ettiğine esef ettim. "Sizler namaz kılan nasranîlere benziyorsunuz" cümlesi eserin bana göre en vurucu cümlesiydi.