ezakfaybi
Kitapkurdu
Yazarın ''Gecenin Sesi'' adlı kitabı kadar etkilenmedim bu kitapta.Bu etkinin oluşmamasının nedeni olay örgüsü kahramanlar vs. değildi.Yazarın, insanın DNA ile oynayarak ortaya çıkardığı yeni türden dolayı insana tanrı tavrını takmasıydı.Yazarın bu tutumu hoşuma gitmedi.Bu düşüncenin mütemadiyen kahramanların ağzından akması beni biraz sıktı.
Bunun dışında olayların gidişatı,kahramanlar arası etkileşimler olay gidişatının akıcılığı kitaba bağlıyor insanı.
Tesadüf mü?Yazarın okuduğum iki kitabında da kötü karakterler acınacak,merhamet edilecek duruma geliyor.Öyle ki ben onların kaybetmesi iyilerin kazanmasını yani zaferi buruk bir sevinçle karşıladım.Genelde kötüler yok olunca nihayet diyebiliyordum ama ne ''Gecenin Sesi'' ne de ''Nöbet'' kitabında bu tavırı takınamadım.
Kahramanlarda da oluşan merhamet duygusunu okura ulaştırmayı gayet muntazam bir şekilde başarmış sayın yazar.
Ben terazinin iki kefesinide eşit tutmaya çalıştım.Okuyup okumama kararı artık size kalmış.
emrduman
emrduman 20 Kasım 2022
Böyle yorumlar yaparken başta "spoiler" uyarısı yapabilirsiniz.