divitucu
kitabı okuduğum sırada bir belgesel izliyormuşum gibi geldi bana. ilk bölümler gerçekten belgesel tadında. Sonra ki bölümlerde kurdun, insanlarla olan ilişkisini, insanlara olan hisleri ve dünyaya tepkisini çok çok iyi anlatmış. kitabın mutlu sonla bitmesi ayrıca sevindirdi. kitabı okuduğum sırada, yazarın insanın marsa gitmesine değinmesi beni inanılmaz şaşırttı. Kitabın 1906 yılında yazıldığını dikkate alırsa daha o zamanlardan marsa gitme düşüncesi zihinlerine yerleşmiş. kısacası bu kitap çok güzel yazarın diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum.