wales__19
Kitap boyunca İvan İlyiç'in yaşadığı ölüm sancısı anlatılıyor. Kitabın sonlarına doğru geçen "Belki de sürdürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken yaşam değildir?" sözü,ölüm döşeğindeki pişmanlığını anlatan en etkili yeri bence.