griftolog
Beckett her ne kadar "boynu altında kalsın" dese de ben simgesel bir anlam buluyorum yazdıklarında. Tabi tek tek kitabın içindeki küçük olaylarda falan değil, bütün bir Beckett edebiyatında. Her gün bütün bir hayat karşısında değersiz, anlamsız, ufak tefek ne kadar çok olayı büyük bir ciddiyetle yaptığımızı düşündüğünüzde Watt'ın ciddiyeti de eğlenceli olmaktan çıkıyor. Belki de elimizde tuttuğumuz kitaba "anlamsız, saçma" dediğimizde kendi hayatımızı tasvir etmiş oluyoruz. Camus'nun da dediği gibi sonunda ölüm olunca her şey saçma oluyor.