ben şarkıya dönünce
Kitapkurdu
daha önce kahramanınıyla bu kadar ters düştüğüm bir roman okumamıştım. neyse ki sonunda ne nane olduğunun kendisi de farkına varıyor gibi en azından Ömer adındaki. sıkıcı ortamlar, bayağı insanlar, sefil ilişkiler, rezil konuşmalar... bunlar var romanda. şeytanın bile acıyıp terk ettiği, yediği naneleri içindeki şeytana havale eden bir mahlukun, kendinden daha aşağı mahluklarla sık sık yan yana geldiği bu romanın yarısını sıkılarak okudum. gavur başarısı var eserin, varsa. okumayaydık ne kaybımız olurdu? okuduk, daha iyi daha bilgili veya görgülü bir insan katına mı çıktık? bilemem.