ALAF
insanlar ufak fedakarlıklarla tıpkı bir çekirdeğin etrafında dönen elektronlar ve nötronlar gibi bir arada yaşayabilirler. özleri birbirlerinden farklıdır ama yine de uyumla, insanı şaşırtan büyüleyen düzenleriyle kendi küçük kainatlarında yaşarlar. ta ki dışarıdan bir müdahale onları ayırana dek. bu küçük bir kıyametin başlangıcı, mutlu yaşamlarının sonu olur. küçük fedakarlıklarıyla kıyaslanmayacak yıkımları görürler. hiç bir şeyin anlamı kalmaz. balkanların bu küçük sınır kasabasında sırplar, boşnaklar, türkler özlerindeki farklılıklara rağmen uzun zaman birlikte, sonraları torunlarına anlatacakları tatsızlıkları gündelik yaşamlarında kabul ederek yaşadılar. drina köprüsünü yaşamlarının çekirdeği gördüler ve etrafında becerikli bir örümcek gibi hayatlarını ördüler. ve herşey dışarıdan bir müdahele ile bozuldu. sonunda drina da kurbanların sonuncusu oldu. savaş." bunlar öyle şeylerdi ki söylenemez ama unutulurdu. eğer unutulmazsa nasıl tekrarlayabilirdi?"* sayfa 292