İKBAL
Şiirlerinde her zaman bir ilahi ışık, güçlü dize ve manalar bulmak mümkündür. Sadece manaya ve ilahi aşka yol alan bir meyil içerisindedir. Bedene değil ruha hitap eder, sevginin her halini bulmak ise okur için muhtemeldir. Rüveyda adlı eserinde de şairin kendi tür ve biçimi devam etmektedir. Gençken kaleme almasına rağmen estetik, naiflik ve zarafetinden asla ödün vermemektedir. Şiirlerindeki keskin doku şiiri sessiz okumaya müsaade etmeyip, kelimelerin üzerine basarak ve sesli bir şekilde kendini okutmaya hevesli bir eserdir.