H.Seyit
Türk Edebiyatının en samimi yazarlarından birisi... Samimiyetle ne kastediyor bu adam diyebilirsiniz. (?) Öyle ağdalı bir dil kullanayım ki insanlar beni anlamaya çalışırken yorulsunlar (edebiyat kolay şey mi canım!) ya da "büyük laflar edeyim de büyük adam desinler" (birçok yazar bunu yapmaz mı?) gibi kaygıları olmamıştır onun. O yeri gelir bir söğüdün gölgesine uzanıp tembellik ederken yazardı hikayesini, yeri gelir hiç uğrak olmayan bir kahve köşesinde... Kendiyle de dalga geçerdi zaman zaman! Küçük insanın küçük yaşantısını öyle güzel işledi ki... Harika bir yazara sahibiz.