zuhalgamze
kitabta yazar çokça kendini dinliyor bizlerin çoğu zaman bu sesleri duymamak için bastırmaya çalışmamızın aksine.bu sesini dinliyor olmaktan bazen hoşnutken çoğu zamanda sitem ediyor kendini kendinden dinlemenin zor olduğunu bilerek. kitabı okuyunca 'bu kitap yolu acıdan geçenlere hitap ediyor' dedim bir de 'annesini dünyadaki varlıkların en kutsalı' olarak görenlere. yazarı bazı yerlerde anlamak da zorlansam da acılarımıza, yalnızlığıma 'ayna tuttuğunu' düşünüyorum.