MarjinalDerviş
Dua tefekkürün kapısına açılan yol üzerindeki işarettir, götüren, karanlıktan aydınlığa kavuşturan, kavuşmayı şükre çeviren.Alexy Carrel ve Şeriati bu söylem üzerine efektif bir nümayişin arayışı içerisindiler.Kalbi bir ayaklanma ve ayıklamanın tebessümü var kitabın her sayfasında; tasavvur şu mesele denk düşer, tekabül önemlidir çünkü;

Bir rençber düşünün, bir tarlayı icarla alıyor ve ekmeye karar veriyor.Bir rençber düşünün dünyanın karın ağrısının gidermek için nafakasının peşinde giden, sonbahar yağmuru düşmeden tohumu ve gübresini atan.Bir rençber düşünün dünya suretinde kendine izah arayan, tarlası büyüyen, hasata denk düşen.Bir rençber düşünün düşünün her ayrıntısında yarını olan, yarına galebe ve bu hal üzre tarlasının ekinini orakla, alın teri ile biçen ve hasatını kaldıran.Bir rençber düşünün, bu kadar emeği sadece, evet sadece bir kibrit çöpüne değişen.Hangi matematik ve tasavvur bunu idrake yeltenebilir, bir senelik emek ve bir kibrit çöpü.İşte insanın içsel ayaklanması böyledir; hayatınızı bir kibrit çöpüne zayi etmek istemiyorsanız; o kibrit çöpüne üfleyin! Kibrit çöpüne üfle= dua et.

Şeriati, bunu öğretiyor tam da burada.