eliffposta
Gözyaşları içinde okuduğum içimi acıtan bir hikaye. Burçak Çerezcioğlu bu günlüğü yazdığında daha çocuk denecek yaşlardaydı ve hiç ummadığı bir anda kanser olduğunu öğrendi. O iyileşmişti fakat hastalığı tekrar başa döndüğünde artık yapacak bir şey kalmamıştı. Hayatın ne kadar kısa olduğunu hatırlatıyor. Hatıra türünde yazılmış en güzel eserlerden biri..