Fatih Ekrem BAHADIR
Kaşif
Yahya Kemal Beyatlı’nın bir sözü var: “İnsan alemde hayal ettiği müddetçe yaşar!" George ve Lennie’nin hayata tutunmalarına sebep olan hayalleri vardır. Kendilerine ait, dışlanıp horlanmadan yaşayacakları bir ev ve arazi sahibi olmak. Lennie’nin tuhaf bir takıntısı var. Yumuşak şeylere dokunmayı, okşamayı çok sever. Ama gücünü kontrol edecek bir zekaya sahip olmadığı için severken, okşarken öldürür fareleri ve diğer canlıları. “İnsan en büyük zararı en çok sevdiklerine verir!” sözü tam bu duruma uygun. Yazar, işçileri farelere benzetiyor. Çünkü tıpkı onlar gibi bir hedefleri, amaçları olmadan, karın tokluğuna kan ter içinde çalışıyor. Otobüste, sokakta, bir alışveriş merkezinde ya da bir okulda kaç fare vardı, ne kadardı bu farelerin dünyası, peki ya dostlukları, zaafları, acıları, yanlışları, masumiyetleri? William Channing’in dediği gibi: “Okuyabilirseniz her insan bir kitaptır!” Önce John Steinbeck’i, sonra da insanları okuyun.