Psikopat

Saffet AKGÜN

21.02.2010

Bu öyküde işlenen, çok parlak zeka, fakat hastalıklı bir ruha sahip olan “kötü adam” karakterine karşı, okuyucunun hafif de olsa bir sempati beslemeden okumaya devam etmesi zor görünüyor. Her seri katilde olduğu gibi bu kitapta da eninde sonunda yakayı ele veriyor. Yakalanmamak için belli bir yerde cinayet işlemeyi bırakmak gerekiyor. Çünkü istediğiniz kadar iyi planlamacı olun, ileride en az bir ipucu bırakmak kaçınılmazdır. Bu kitap yorumunu sonlandırırken son zamanların moda sözcüğünü kullanarak bitirmek istiyorum. Bazı insanlar hiç kimse tarafından iyileştirilemez. Bazı insanları ancak Tanrı iyileştirir… Nihayetinde buradan çıkarabildiğim tek sonuç iyi ve kötünün sürekli bir değişkenlik içinde olduğu, iyilik ve kötülük arasındaki son büyük çatışmanın tek değil sürekli bir seferberlik olduğudur... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş