canbys
Kitapkurdu
İnsan her bir kitabını okuduğunda, yeniden hayran kalır mı? Öyleymiş... Ustanın tasvirleri içime içime işledi, zaman zaman ruhum daralır gibi oldu ama vazgeçmedim. Dostoveyski de bence böyle bir yazar zaten. Tasvirler o kadar muhteşem ki, sizi yorabiliyor fakat ayrılmak da istemiyorsunuz. Gülü seven dikenine katlanır misali. Ayrıca, yokluk ve haysiyetsizlik gibi olumsuz ögeleri öyle bir özgünlükle betimliyor ki, sanki siz de o karakterle o hisleri yaşıyorsunuz. İyi ki Dostoyevski.