Qudsulaqdas
Hezarfen
Kitap Gaiman tarif ettiği birinci yoldan ilerliyor: Biri Marsta mahsur kalsa ne olur? Watney icabına bakmış. Her şeyi biliyor kontrol ediyor düşünüyor. İstisnaen hatalar yapıyor öleyazıyor ama inanılmaz bir şekilde kalıcı hasarsız hep hayatta kalıyor. İnanamadım kimi hususlar fantastik derecede mucizevi. Henüz ilk sahnedeki kazada hayatta kalması ama onca teknolojinin kendisini ölü olarak algılaması. Mesela patates yetiştiriyor şu kadar yersem şu gün bitecek öleceğim hesapları yapılıyor bu iş neden sürdürülemiyor? Teknik bilgilerin bolca boca edildiği bir kurgu. Ki bu kimi zaman okuma seyrini sekteye uğratacak raddeye geliyor. İddia edildiği gibi edebi bir tarafını göremedik. Bir Bradbury, Orwell değil. Marstaki manzara nasıldır, efendim uzayda hissiyat nasıldır o bile satır arasında geçiştiriliyor. Netflix sağ olsun Amerikan ağzıbozuk ifadeleri artık sinkaflı sözlerle seslendirip dinletiyor ama biz alışamadık. Orijinal metinle kıyaslandığında çevirmenin de vüs'atini takdir etmek gerek