yoncasu
elif şafak'ın, aşk adlı kitabını herkes gibi soluksuz okudum.akıcı dili insanı tamamiyle saran olay kurgusu ve okuyucunun ne istediğini bilme ve sunmada ki becerisini kutluyorum. benim yorumum kitabın günümüz insanlığına ve özellikle gençliğine mesaj veren bölümüne olacak.benim naçizane fikrim kitabın tarihi olay örgüsü ve olayların büyüsü okadar sarsıcı ki, zamanımıza mesaj veren ve bu günü anlatan bölümlerde olayları mevlana öğretisine uyarlamaya çalışırken biraz zayıf kaldığı yönünde. ,söylemek istediğini netleştirmeye çalışırken de ne yazık ki ahlaki değerlerle çatıştığını düşünüyorum.özellikle aile ve bilhassa çocuklarımızın hayatımızın neresinde olduğu ve hiç bir şartla terk edemeyeceğimiz yegane varlıklar olduğunu düşünüyorum.doğal olarak bu benim fikrim tabi ama toplumumuzda bir takım ahlaki değerlerimizin hızla tükendiğini düşünürsek verdiğimiz mesajlara dikkat etmeliyiz diyorum.