ismail_atan
Bir Âdem vardı evvelde vir de Havva. Biri toprak öteki eğe kemiği. Miras kaldı sözcükleri. O mirasın sözcüklerini yazan kaleme görmeden âşık oldum. Öyle muhteşem bir dille mühürlemiş ki "lâ" dese de demese de "İllâ" diyesi geliyor sözcüklerin. Sözcüklerin kendisinin dile gelesi gelior. Kıskandım. Önce Âdem'i, ardından Havva'sını kıskandım. Sonra onları izleyen melekleri, sonra da dünyada gezinen rüzgârları kıskandım. Sonra utandım; kendimi Kâbil gibi gördüm de utandım. Hâbil olmadı diledim yine utandım; ama en çok Âdem'in dilinden dökülen ve Havva'ya adadığı sözcükler olmak istedim, yine utandım. Ben yaşamım boyunca İskender Pala dışında dile böylesine hakim, dili böylesine konuşturan bir yazar tanımadım. Allah ömrünüzü Âdem gibi etsin. Sözcükleriniz "Kelimeler Kitabı"ndaki kadar muhteşem, dilerim hep böyle devam etsin.