bahriyeli58
Kitapkurdu
Mecburiyet nedeniyle doğduğu topraklardan uzaklaşan, varacakları yerde müreffeh bir hayatın olacağını hayal eden fakat hayallerinin tam aksine her gün açlık ve sefaletin katmerleştiği acı bir hayatın yükünü çeken joad ailesinin göç hikayesi. Gayet güzel ve sürükleyici bir roman. Yaşadıkları sefalet okuyucuyu etkiliyor, onların sefaletini, bir ekmek için mücadelesini okuyunca içinde bulunduğum ortamın kıymetini bir kez daha anladım ve yaratana şükrettim. Şükrettiğim diğer bir konu ise amerikalı olmayışım idi, romanda bir çok yerde dikkatimi çekti, büyükanne ve büyükbaba öldü fakat aile fertlerinden hiç kimse üzülmedi ve ağlamadı, sadece bir şey için üzüldüler o da cenazeleri törenle gömemedikleri içindi. Bir çocuklarını geride bıraktırlar sanki hiçbirşey olmamış gibi yola devam ettiler. Bu ne kayıtsızlık bu ne vurdumduymazlık... Ölene geride kalana üzülen yok, üzüleceksen tören yapamadığına üzüleceksin, bu romanda amerikalıların da bu yönünü öğrenmiş oldum.