Yalancı Tanıklar Kahvesi

Özgür Balmumcu

07.04.2010

Vedat Türkali 90'ını devirmiş bir yazar olarak hala üretiyor. Son romanı "Yalancı Tanıklar Kahvesi" yine Türkiye'nin çalkantılı bir dönemini metafor olarak kullanıyor. Yine diyorum çünkü önceki romanları da benzer dönemleri, ülkenin darbelerle sonuçlanan kaos dolu yıllarını anlatıyordu. Bu sefer 80 darbesi öncesi yaşananları Muhsin karakteri üzerinden anlatırken, bir insanın arada kalmışlığını çok kıvrak bir dille okuyucularına sunuyor. Devrimci hevesleri, kadınlara düşkünlüğü ve ağa oğlu olması arasında sıkışıp kalmış bir gencin hezeyanları ve dönemin politik ortamı öyle etkili harmanlanmışki bu tip konulara uzak a-politik okuyucuları bile avucunun içine alacak cinsten. Geçmiş romanlarında da benzer temaları işlemesine rağmen bir yazar olarak hiç tekrara düşmemesi de övgüye değer. Romanın ismiyse kimi zaman hayata dair nasıl yalancı tanıklık yaptığımızı yüzümüze vurur cinsten. Bazen olan biteni kabullenmek zorunda kalmayanımız yok çünkü! Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş