Özgür Balmumcu
Kitapkurdu
Nerden başlasam, nasıl anlatsam bilemiyorum. Bu bir edebiyat eseriyse edebi yönünü tartışmamız gerekir öncelikle ancak yapılan yorumlar beni ister istemez "Ermeniler" ve "Türk Düşmanlığı" meselelerine sürüklüyor. Bir romanı ne tip önyargılarla okuduğunuzu bilemiyorum ya da hangi konularda hassas olduğunuzu; fakat bu romandan "Türk Düşmanlığı" sonucunu çıkarıyorsanız sizleri "okuduğunu anlama" derslerine göndermek istiyorum. Romanın ana teması geçmişi unutmak isteyen karakterlerle geçmişi ısrarla hatırlamak isteyen karakterler arasındaki tezat üzerine kurulu. Geçmişi unutmak isteyenler öyle özgürleşeceklerini, omuzlarındaki yüklerden öyle kurtulacaklarını umuyorlar (yani biz Türkler); geçmişi ısrarla sıcak tutmak isteyenler ise geçmişteki acılarından besleniyorlar (Ermeniler)! Bu tezatlığı anlatan bir roman varsa ortada bunu en iyi ifade edecek toplumlar Türkler ve Ermeniler olsa gerek. O yüzden kimse sırf Ermenilere dikkat çekmek için bu romanı yazmış ya da ajitasyon yapıyor demesin. Üstelik ben sen ve birçok Türk soykırıma inanmıyor ve reddediyor olabilir ancak Ermeniler belli ki bizim gibi düşünmüyor. Hal böyle olunca Türk ve Ermeni karakterlerin olduğu bir romanda tezatlıklar havada uçuşurken Ermeni karakterlerin "Soykırım" kelimesini kullanmalarına Türk Düşmanlığı demek de ne oluyor? Dahası bu roman Ermeniler üzerine değil ki; biz Türklerin geçmişimizi unutmaya nasıl meraklı olduğumuz üzerine. Büyük bir aile dramının üzerini nasıl kapatabildiğimiz ve hiçbir şey olmamış gibi davranabildiğimiz üzerine. Bunun altını çizmek için yan hikaye olarak Ermenilerden daha iyi bir malzeme olabilir mi? Roman içinde "narın parçalanması ve içinin dağılması ile birlikte yaşamayı unutmamız" arasındaki benzetme muhteşem! İlk başlarda hikayenin akışı içinde geçen belli başlı unsurların tarihçesine dalması bir kusur gibi görünse de romanın sonuna geldiğinizde anlıyorsunuz ki bu gerekliymiş. İyi bir roman...Tabi önyargılarından arınmış okuyucular için...
YellowLedBetter
YellowLedBetter 26 Aralık 2010
Sayın Özgür Balmumcu,Elif Şafak'ın Baba ve Piç adlı roman hakkında yazdığınız yorumları okudum.Edebiyat eğitimi aldınız mı bilmiyorum ama yorumunuz tek kelimeyle kitabı özetliyor.Çok beğendim.Ağzınıza sağlık...Sonuna kadar katılıyorum..