Şeytan Yemini

21mithrandir

08.04.2010

Şeytan Yemini'ni 2007 yılının yazında çıktığı ilk gün satın alıp ne hikmetse daha yeni okuyabilme fırsatına eriştim ama şunu farkettim ki Grange okumayı gerçekten de çok özlemişim hele birde Kayıp Sembol gibi tarzını anlayamadığım romandan sonra okumam o kadar iyi olduki anlatamam adeta açlığım giderildi.Grange bu romanında adeta döktürmüş diyebilirim zaten kitabın kapağı bile içinde var olan dehşet kurguyu bize yaşatacağı gerilimi daha kitabı okumaya başlamadan yaşatıyor.Grange resmen roman içinde psikolojimi bozdu diyebilirim zaten her Grange romanından sonra düşünürüm yazarda ne tür bir psikoloji vardır diye ama Şeytan Yemini farklıydı diye.Romanda rahatsız olduğum tek durum ise romanın başlarındaki koprofili ile geçen cümlelerdi tiksinçti gerçekten.Romanda ilerdikçe ciddi manada ürperip ciddi manada kasılmalar yaşadım çünkü öyle bir Şeytan tanımları kullanmış ki okurken yer yer tövbe çekerken yer yer besmele çekerek okudum romanı.Şeytan Yemini tedirgin edici,insanı düşündüren,düşündürürken de geren bir roman ve okura bu hisleri hissettirirken de okura gerçek roman okuma hissini veren harika bir roman. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş