Satrancın Büyüsü Sekiz

Suzan Soydan

16.05.2010

Satrancın büyüsü gerçektende adı gibi büyülü.. yıllardır oynamadığım satranç oyununu yeniden keşfettiğim bir roman oldu.kesinlikle okunmalı.roman iki ayrı zaman diliminde eş zamanlı olarak kaleme alınmış ama okuyucuyu hiç sıkmayan bir akıcılıkla her iki zaman diliminde de olayları bir soru işaretiyle bırakıp bir geleceğe, bir geçmişe sıçrıyor.merak içinde bir sonraki bölüme geçiveriyorsunuz ..hayatın bir satranç tahtası insanlarınsa taşlar olduğu müthiş bir kurgu.bin yıllardır cevabı aranan sorulara yanıt arıyor yazar. matematik,fizik,müzik hatta resmin, herşeyin sayılardan oluştuğunu ve simya'ya göre sonsuz hayatın varolduğunu bununda satrançta yazılı bir sır olduğunu anlatıyor...tabi sıradan satranç taşları ve tahtası değil."Charlemagne'ın Montglane takımı" Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş