laisim
Üstat
Genel olarak iyi denilecek bir eser.Savaş döneminde kendi ülkemizde dahi bazı insanların duyarsız kaldığı o vakitler kadınların savaşta kurşundan beter nelere maruz kaldığını açıkça anlatmış.Kitabı sürekli ağlayarak okumadım,hayatın değil insanların hatta belli bir değere,inanca,ahlaka sahip dediğimiz insanların dahi çevremizdeki yaşanan pekçok vahşete sessiz kaldığını düşününce savaşta anlatılanların yapılması gayet tabii geliyor.Belki bundan ancak sonuçta ağladım.En kötüsü maalesef yaşadıkarımızı silecek silginin olmaması,kaç kardeşimiz bu yüzden muzdarip oldu,kaç çocuk mağdur oldu ,neden dünya susmuştu,şimdi bir romanda bir Leyla okuyunca mı aklımıza geliyor insanlığımız? Ama doğruya hafıza-i beşer nisyan ile maluldur.