serrakilicparlar
okuduğum en harikulade kitaplardan. ilk üçte yer alır benim için. müthiş dizayn edilmiş bir metin. bazen durup acaba şimdi hangi mevsimdeler diye kendime soruyordum ve birkaç cümle sonra atsız beni uzun ve güzel betimlemelerle cevaplandırıyordu. ben esas bu kitaba cengiz aytmatov’un yorumundan sonra merakla başlamıştım. o da şöyleydi: “atsız, büyüdüğüm bu kırsal topraklara hiç ayak basmadan benden daha iyi anlatmış” gibisinden bir söz okumuştum.