Serap.Bahar
Kaşif
Zweig sevdiğimi bilen bir arkadaşım Kendileri ile Savaşanlar ile bu kitabı bana hediye etti. Kendileri ile Savaşanlar daha biyografik bir eserken bu kitap biraz kıssadan hisse hikayelerine benziyordu garip şekilde. Çok eski zamanlarda yönetimde bulunan Virata isimli bir karakter var. Virata ülkenin kralının en yakınındaki isimlerden birisi. Adaletin başına geçiyor, kralın danışmanlığını yapması isteniyor, bilge olarak değerlendirilip halk tarafından "erdemin dört adıyla onurlandırılıyor". Kitapta birebir geçen cümle bu. Fakat Virata, insanların hakkına girmekten, günah işlemekten korkup inzivaya çekiliyor. Yine de insanlarla etkileşime girmekten kurtulamıyor bir türlü. Hayatta herkesin belli bir rolü olduğuna, o rolü yaşamak zorunda olduğumuza, kendimizi soyutlamak istesek de bunu başaramayacağımıza ve aslında başarmamamız da gerektiğine dair nefis bir hikaye.