Kuaz
Nobel edebiyat ödülü almış olan yazarlardan mutlaka birer kitap okumaya çalışıyorum ve Mann ile bu kitap sayesinde tanıştım. Dili sade ve estetikti ki kitabında sanata, ruha, ilkbahara, sevgiye verdiği değeri güzel bir dille anlatmış. Yer yer uzun ve derin diyaloglar, dalgın bir kafa ile okumamdan ötürü beni sıkmış olsa da okumak isteyenlere kitabı sindire sindire okumalarını tavsiye ediyorum. Çünkü aşka olan iki zıt bakış açısını, yazar bize anne-kız arasındaki konuşmalarla aktarmış ve yeri geliyor Anna'cı yeri geliyor Rosalie'ci oluyor insan. Yazar iç dünyamızı sorgulatıyor, bu çok hoşuma gitti. Kitabın sonu benim için beklenmedik oldu, vuruculuğu güzeldi, kapağını kapatıp bir iki dk sessizce boşluğa baktıktan kitap finallerindendi. Thomas Mann i okumaya devam edeceğim sanırım ve ilgilenenlere tavsiye ediyorum.