jüli
Hakan Günday'ı ilk olarak "Piç" ile keşfettim iyikide keşfetmişim yoksa Zargana gibi bir kitabı okuyamazdım.İnsan olmadığını sık sık hatırlayan bir varlığın tiyatrosunu izleme şansına sahip olmak hem şaşırtıcı hemde acıklıydı ama,son zargana kadar benide mutlu etti.