Martı Jonathan Livingston

KY-402406

12.08.2010

Küçük Prens'den sonra "hafif" kalan bir kitap Martı.Bana kalırsa da kıyaslanılan Simyacı ya da Küçük Prens'in yanından geçemez. Kişisel gelişim kitaplarının tortusu,Martı'yı da kaplamış.Özgüven pompalama,sürekli ezilmiş tiplerin aslında yitik birer "harika" olduğu hususunda onları inandırma,varolan ve geçmişten gelen tüm değer yargılarını inkar etme ve bunu meşru kılacak sebepler sunma Martı'nın özeti aslında. Güzel olan yanlar yok mudur?Elbette var.Sözgelimi Martı'nın sevdiğini yapmadaki azmi ve buna teşvik güzel.Yahut bir hususta ideale varılamayağı,ideale doğru sedece yol alınabileceğini tekrar etmesi de gerçekten takdir edilmeli. Öte yandan bireylere "kendinle alakalı kararlarda en doğruyu sen bilirsin" dayatması ise sonu hedonizme gidecek kadar tehlikeli bir söylem. Martı "naif" bir eser olarak ele alınırsa olumlu tarafları daha "elle tutulur" hale gelir.Yoksa eğer "şeytanın fısıltıları" olarak nitelendirilecek kişisel gelişim safsatasına çanak tutmak suretiyle yanlışlara vesile olabilir. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş