KitabKurdu_53
Cebeci İstasyonu’nda bir akşam üstüBir başka türlüydü bu insanlar,Sen bir başka türlüydün.Gözlerin yine öyle bir bilinmez renkteydi.Gözlerin gözlerimde erimekteydi.Bir mermer heykel gibi yanımda duruyordunBeni bırakma diyordun.Meyhane sarhoşları gibi sırılsıklamBir yalnızlık duyuyordukAğlıyordun... ağlıyordun...Yavuz Bülent Bâkiler, sözün ressamıdı..