Yavuz

eczbeste

17.08.2010

Yazarın bu okuduğum ilk kitabıydı.Özel bir yeri var bende... Dili yalın tasvirleri güzel olay örgüsü birbiriyle ilintili merak uyandırıcı Osmanlı kültürü ve idari sistemi hakkında yazdığı anekdotlar bilgilendirici hatta sen kimin torunusun kalk silkilen dedirici yazarının genç olması dikkat çekici bir diğer özelliği.Lakin ardından okuduğum kitaplar birbirinin benzeri.Osmanlı'yı anlatmasından mıdır bilinmez sürekli zirvede yalnız güvensiz herkese gardını almış bir adam sembolü anlattığı.Sert mesafeli baba-oğul ilişkisi ,ki Kanuni'de de kendi ilişkisinden hüzünlü bir biçimde bahsediyor, iç acıtıcı..Baş kahramanın “katlanılmaz” bulduğumuz hayata katlanması, yaratanına isyan etmekten çok bu durumu kabul etmesi gerektiği bana göre basılan bam telleri arasında.
Hayata bakışının da bu yönde olduğunu hissediyorum nedense Okay beyin..Bu duygularımın çoğu diğer kitaplarında da pekişmiş vaziyette.
Yavuz'a tekrar gelirsek; Yavuz'un vefat ettiğini bildiğim halde kitabın sonunda ölmesin diye gözyaşları içinde dua ettiğimi biliyorum.. Yavuz'un o bilinmedik yaşamıyla, yazarın ete kemiğe büründürdüğünü düşündüğüm muhteşem kahramanın manevi hissiyatıyla taçlanmış bu kitap.
Her kitaplıkta bulunmalı.
Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş