happy1987
Ekseriyetle yapılan '' kitabın sonlara doğru sıkıcı bir hal aldığı '' yorumuna kesinlikle katılmıyorum derken, bir anda kitap can sıkmaya başladı. İlgi çekici serüven ve bilgilerle başlayan bu kitabın bu denli boğucu anlatımla sonlandırılması hayal kırıklığına uğrattı. Son 70 sayfaya tahammül edemeyince bir çırpıda final bölümüne atladım ve kitabı noktaladım. Nedense hep dini bütün bir kişilik olarak aklımda yer etmiş olan ömer hayyam in kendini şarap ve kadına kaptırmasina pek bi şaşırdım. Melikşah'ın şarap zıyafetlerini de pek gerçekçi bulmadım. Hele yazarın Türklere(Selçuklular) karşı ortaya koyduğu olumsuz yargılar ise canımı sıkmadı değil. Ömer Hayyam ve Hasan Sabbah'ın ilginç hayatlarını içeren bu kitabı okumayı tavsiye ediyorum (her ne kadar yorumum olumsuz ifadeler içersede). Ancak yazılı olanların mutlaka başka kaynaklardan teyit edilmesi gerektiğini düşünüyorum. Kitabın son 70 sayfasında iran ile ilgili kitaptan soğutucu derecede detaylı bilgiler mevcut.