termas
guc ve ozgurluk icin yere egilme cesaretini gosterip romanin sonunda da sonya’yla birlikte siniri gectiklerine taniklik ettigimiz raskolnikov’un hikayesinde uzun olmasina ragmen fazladan hic bir cumle,kelime,duygu ya da dusunce yok.butunluk cok iyi.rus edebiyatinin genel olarak ‘sefalet’ anlatimi oyle gercekci ki burnuma kokusu geliyor okurken.Bu sefalet diger dunya klasiklerinde ne kadar kotu-cirkin olsa da ruslar kadar acik ve cekincesiz anlatilmiyor.