silkyblack
En sevdiğim ve her yaz periyodik olarak tekrar okuduğum bir dünya klasiği.Dilini ve Henriet'in hassasiyetini çok beğendiğim bu kitabı okurken Balzac'ın kusursuz ve detaylı tasvirleriyle kendimi Tours vadisine bir tepeden bakıyormuşum gibi hissettim gerçekten.Bazı sıradan duygu ve düşünceler o kadar güzel ifade edilmişti ki etkilenmemek elde değildi.Henriet'in bir buluşmalarında Felix'e söylediği "Acılar sonsuz oluyor,sevinçlerinse bir sonu vardır" cümlesi de en sevdiğim altı çizili cümlesidir.