KY-314042
Ümit yaşamın en önemli gıdası. ve bizler ancak yaşama küstüğümüz anlar ondan ayrı kalıyoruz. Güzel bir eser. Hafif bir dili var. Kimi yerlerde yazar sanki kendisine ait bir anı defteri tutar gibi iç seslenişlerini dökmüş satırlara. Fakat bana hitap etmedi, okudumsa da pek zevk almadığımı belirtmeliyim. Eserin faydalı olabileceği kimseler muhakkak olacaktır. Mesela cezaevinde mahpus pişman mahkumlar, toplum içinde ümidini yitirmekte olanlar gibi..