H.Seyit
Duşan Kovacevic'in müthiş bir ciddiyetle yazısını yazarken, arada sırada neden gülmüyoruz?, diye sorduğunu ve bu üslupla eserine güldürü tozu serpiştirdiğini düşünüyorum. Eserde intihar etmek üzereyken sevgilisi, bir balıkçı ve bir kaptan tarafından vazgeçirilen birisinin hikayesi aktarılıyor.